Hier niet. - Jawel.
Het kan niet. - Jawel, ik heb het nagemeten.
Ik heb morgenvroeg les. - Hoor je dat, Dick? Ze heeft les.
Wees stil, zien jullie niet dat ik probeer te scoren.
Alles is veranderd sinds zij er is.
We kunnen nooit nog onszelf zijn.
Ze lijkt die Yoko wel, die de band van haar man nekte.
Ja, weet je nog die aflevering dat ze deed alsof ze bongo kon spelen.
Dit is kut. - Die heeft zij ook.
Wat is er?
Dat korstje in je oog zit er nog. Niet aankomen, het is prachtig.
Goeie God, jij bent een ochtendmens. - Nee.
Nee, ik ben een Mary-mens. - Wat lief.
Ik heb gedroomd dat je broer Harry vannacht aan onze voeten lag.
Het zal niet meer gebeuren.
Ik ga me verder aankleden. - Kan ik helpen?
Kan het even. Ik probeer te slapen.
Is ze weer blijven slapen? - Slapen? Nee.
Uiteindelijk wel, maar de toespeling is duidelijk.
Zie jij dat dan niet? Ze bezet de badkamer, laat haar afwas staan...
...en dwingt ons om naar een biografie van Susan Saint James te kijken.
Wat bedoel je? - Ze staat de missie in de weg.
Dit is een kans om haar te observeren.
Ze is Jo Anne Worley niet, maar bevel is bevel.
Hallo, Tommy, ik wil echt dat wij vrienden worden.
Hebt u zelf geen vrienden?
Je bent in de war door dat gedoe tussen je vader en mij.
Niet echt, ik hoor heel goed.
Ik wil maar zeggen dat je pa en ik elkaar nog veel zullen zien.
Alsof er nog veel te zien valt.
Ik ga nu. Tot op kantoor. - Als ik nou eens meerij.
We kunnen beter apart rijden. Als je begrijpt, wat ik bedoel.
Ik begrijp het niet.
Nou, straks denkt iedereen nog dat we met elkaar slapen.
Het is echt waar. Ik zweer het. - Waarom rijden jullie niet samen?
Ik moet naar de winkel.
Het is geen goed idee. - Dit is nou wat ik bedoel.
Zij hoeft haar auto niet te delen. - Weet je wat?
Ik wil geen ruzie veroorzaken. Rij vandaag maar met mij mee.
Wat is dit?
Ik heb gewonnen. Ik heb 150 dollar gewonnen.
U snapt het niet, mevrouw. U bent ons 150 dollar schuldig.
Zo zit dat. Je lokt me hierheen en dan keer je de rollen om.
Ik handel dit wel af.
Hallo, Don. Dat is lang geleden.
Ik dacht dat je voorgoed weg was. - Ik ben terug. Problemen in de stad.
De stad wemelt ervan. - Dit zat achter mijn ruit.
Je stond op een plaats voor gehandicapten.
Je had vast een goede reden.
Ja, die plaats lag het dichtst bij de winkel.
Dat volstaat voor mij. De zaak is afgehandeld.
Zomaar? - Zomaar.
Sally, wil je vanavond met me uitgaan?
Laat dat. Gedraag je. - Laten we terug naar de auto gaan.
Niet in de auto, in het huis of onder je bloes. Ik mag gewoon niks meer.
Judith. Eerwaarde Rice. Dr Solomon en ik kwamen elkaar net tegen.
Dr Suter. - Wat?
Ik zei: Dr Suter.
Jij alweer. - Hebt u hulp nodig?
Laat me los.
Goed zo, blijf vooral onafhankelijk.
Dick, naar het schijnt zouden jij en een professor antropologie...
...er nogal tegenaan gaan. - Ik weet niet wat u bedoelt.
Ja, dat zal wel.
Ik moet toch eens een aambeeld kopen.
Harry, ik wil een lift. - Nee.
Ik ben hoger in rang. - In dat geval: Nee, meneer.
Toe nou, geef me een lift. - Zie je niet dat ik bezig ben?
Mag ik dan niet even wat tijd voor mezelf nemen?
Luister, als Road Runner wint, breng je me weg.
En anders vraag ik nooit nog een lift.
Oké, afgesproken.
Ik ken die valstrik. Die is te geniaal om opnieuw te mislukken.
Kom op.
Je hebt ongelijk. - Ik heb gelijk.
Ook daarin heb je ongelijk.
Wie de maatschappij observeert, laat sporen na.
Tuurlijk, met zo'n tweevoetige pas.
Dus volgens jou kun je ongemerkt in een vreemde cultuur integreren?
Ja, hypothetisch gezien wel.
Jij bent antropologe. Steun me. - Ik ben het met hem eens.
Natuurlijk, wat stom van mij. Jij slaapt met hem.
Een ramp, iedereen praat over ons. - Begin je nou weer?
Je snapt het niet. Ik werd voor een tijd niet ernstig genomen.
Vroeger had ik een reputatie. - Dat je uitmuntend was?
Ja, maar in een welbepaalde categorie.
Als jonge professor heb ik dingen gedaan.
Wat dan?
De decaan.
Is dat zoiets als een watoessi?
Soms wel. Er kwam een prestigieuze baan vrij.
En heb je die gekregen? - De baan niet, maar wel een bijnaam.
Dr Mary Stoeipoes.
Dat is toch positief? - Je snapt er niks van, hè?
Een man met een relatie op het werk, is oké.
Een vrouw verliest alle respect.
Dat snap ik niet. - Dat dacht ik wel.
Ik wil vanavond alleen zijn. - Ik ben zo niet.
Ik respecteer je nog altijd, Dr Stoeipoes.
Sally, je ziet er prachtig uit.
Don, je bent onder invloed van de donuts.
Je was geweldig vandaag. Eén knip en het was in orde.
Dat blijft wel ons geheimpje, hè?
Wil je nog een donut? - Misschien, kun je die wel betalen?
Ik krijg ze gratis, behalve die met slagroom.
Maar dat verandert als ik inspecteur ben.
Die dag zal komen, Don. Daar zorgen we samen voor.
En dan...
...kunnen we samen donuts met slagroom eten.
1-David-9. Begrepen. 2-18. Een 2-18?
Wat is er? - Een 2-18.
Ik moet gaan. - Neem me mee.
Dat kan niet. - Toe.
Kom op. - Joepie.
Was me dat opwindend. Ik heb nog nooit een inval meegemaakt.
Of een misdadiger aan zijn enkels laten bengelen tot hij mammie roept.
O, mammie. Sally, bij jou voel ik me helemaal openbloeien.
Alsof er een stungun in mijn broek zit.
Don, doe het nog een keer. - Sally, jij bent onverzadigbaar.
Jij bent laat thuis. - Ik heb me geweldig geamuseerd.
Dick, ik heb eindelijk mijn roeping gevonden.
Ik ga bij de politie. - Waarom?
Omdat ik een verschil kan maken. - Dat verbied ik.
Waarom? - Net daarom. Je ruimt Rutherford op...
...en daarna? - Cleveland.
En Ohio. Op termijn is heel het Midwesten misdaadvrij.
Wat met al die mensen die van de misdaad leven?
Advocaten, verzekeringen, het nieuws, het hele Fox-netwerk.
We mogen het leven op de planeet niet beïnvloeden.
Dat doe jij toch ook? - Niet waar.
En Dr Albright dan? - Dat is anders.
Als het om liefde gaat, mag je levens ruïneren. Zo is dat.
Ik begrijp het. Ik praat met Don. - Dank je, luitenant.
Ik ga slapen. Ik blijf liever uit je buurt met die knuppel.
Ik weet dat ik dat bij vrouwen teweegbreng.
Hé, wil je dat alsjeblieft buiten gaan doen.
Kon ik dat lepeltje maar zijn. - Hou op.
Gisteren mocht ik dat nog. - Hou op.
Toe nou. - Dick, wij zijn professionals.
We moeten aan onze naam denken.
Hoe losser de huid, hoe strakker de moraal.
Laat me één keer het lepeltje zijn. - Goed dan, voor één keertje.
Een kwartje te laag.
Voortaan schuif ik alles onder de deur door.
Morgen moeten jullie naar de receptie van de beheerraad.
Ik kan niet voor Dr Solomon spreken, maar ik zal er zijn.
Nina, een vraagje. - Verdorie, ik was er bijna.
Een man mag zijn geliefde niet openlijk aanraken.
Hij is gefrustreerd. Wat moet hij?
Hij wil zijn liefde uitschreeuwen, zodat de hele campus het weet.
Zou ik niet doen. - Hoezo niet?
Omdat Dr Albright hem dan vermoordt.
Goed.
Dan niet.
Ik weet niet wat ze heeft. - Ze wil gewoon meer ruimte.
Hoe moet ik haar die geven?
Wacht, ik heb het. Ik koop twee dozijn rozen...
...en hang aan elke roos: Veel plezier met je ruimte.
En ik zal haar om het uur één roos brengen...
...of op haar drempel leggen. - Dat lijkt me geen goed idee.
Wil je haar terug of moet ze denken dat je een idioot bent?
Ik wil haar terug.
Dan moet je doen alsof het je niet kan schelen of ze je mag of niet.
Maar het is wel zo. - Nee, het is niet zo.
Juist ja, misschien is het niet zo. - Zie je wel.
Maar het is wel zo. - Nee.
Ze komt teruggekropen. Ik weet waarover ik praat.
Ik ben vijf keer getrouwd geweest.
Ach, vrouwen.
Tenminste, dat heb ik horen zeggen.
Ik snap het. Het fruit van zijn boom valt op uw eigendom.
Maar de politie kan niks doen, tenzij drie agenten naar die zak sturen...
...en hem vergassen tot hij ze allemaal heeft opgeraapt... die vijgen.
Sorry, het is een wespennest. - Je werkt zo hard.
Rusty, Rico. Beschermen en dienen, dat is wat ik doe.
Beschermen en dienen. - Ik moet je iets vertellen.
Ik kan niet in dienst. - Je bent zo goed.
Het is te veel macht. Ik zou te veel levens veranderen.
Onzin. Ik doe niks. Ik ben volslagen overbodig.
Hier is je stok.
Ik zal je nooit vergeten. - Je komt terug.
Een vrouw zoals jij kan niet wegblijven.
Misschien. Wees voorzichtig daarbuiten.
Moeten de patrouillewagens die vijgen ophalen?
Nee, ik ga ze wel even oppikken als ik naar huis rij.
Daar is hij. Wat zullen ze zich verkneukelen.
Blijf nou maar rustig. - Nina, wat ben ik blij je te zien.
En alleen jou.
Ik heb u nog nooit met een coltrui gezien.
Hij heet Harry.
Dr Suter. En Mrs Sumner.
Je ziet er stralend uit vanavond.
Heerlijke dipsaus, Mrs Sumner. - Het is paté.
Heerlijke dipsaus, Paté.
Wat is ze aan het doen? - Dat kan jou niet schelen.
Dick, is er iets... - Martini, en vooral niet te droog.
Ik snap het al. Je straft me. Ook goed.
Je doet dat goed. - Heel vlot.
Het is zo moeilijk.
Hou je sterk, grote jongen.
Problemen in het paradijs?
Hou toch je mond. Heb jij niks beters te doen?
Leef eindelijk eens, dan heb ik ook iets om over te praten.
Ik ben dol op die dingen. Mag ik?
Dit is niet metrisch, hè?
Ik wist niet dat u speelde. - Ik speel niet, ik tel op.
Nacht en dag ben jij de ware...
...alleen jij onder de maan en in de zon...
...of je nu dichtbij bent of ver weg het doet er niet toe waar je bent...
...ik denk aan jou...
...nacht en dag zit je onder mijn huid...
...er schuilt een hevig, vurig verlangen diep in mij...
...en deze kwelling is pas voorbij...
...als ik mijn leven lang met jou de liefde mag bedrijven...
...dag en nacht...
...nacht en dag
Zo zou ik het niet hebben gedaan. - Maakt niet uit.
Ik begrijp die obsessie met wat anderen denken niet.
Mij kan het helemaal niks schelen.
Een beetje zou geen kwaad kunnen.
Hoe was het nog met Don? - Ik was nooit met iemand als hij.
Ik ben al getrakteerd geweest, maar nog nooit gedonut.
Het bevalt me wel. - Ik zie meer in paneren en frituren.
Wat ze ook denken.
Je hebt gelijk, alleen de stem in je hoofd telt.
Welke bedoel je?
Hou je kop.
Mary Albright is van mij.
Dick Solomon is van mij.
Jullie daar, leg die megafoon neer.
Er is een klacht ingediend. Leg die megafoon neer.
Bedankt, Don.
Ondertiteling: C@pt. Proton